မနက္ေစာေစာ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ၿပီးျပန္လာတုိင္း ဒီကေလးေတြကုိ ေတြ႔ရတယ္။ ေဝလီေဝလင္းရဲ႕ လတ္ဆတ္ေအးျမ တဲ့ ေလႏုေအးကို ဝေအာင္႐ွဴခဲ့ရေပမယ့္ သူတို႔ေတြနဲ႔႔ေတြ႔တိုင္း အသက္႐ွဴရတာ တင္းက်ပ္ေနသလို ခံစားရတယ္။ မိုးမလင္းခင္က တည္းက အမႈိက္ပံု၊ အမႈိက္ပံုးေတြႀကား ဒါမွမဟုတ္ လမ္းႀကိဳလမ္း ၾကားနဲ႔ လမ္းမႀကီးေတြရဲ႕ ေဘးနား ေတြမွာ ေတြ႔ရတတ္တယ္။ တစ္ခါတစ္ခါ လမ္းေဘးက ေခြးေလေခြးလြင့္မ်ားက သူတို႔ရဲ႕ ေနရာကို နယ္ခ်ဲ႕လာေလသလား အေတြးနဲ႔ သူတို႔ကို ရန္လို ဟိန္းေဟာက္တဲ့ အတြက္ ခုခံကာကြယ္ေနၾကရတာကိုလည္း မၾကာခဏ ေတြ႔ရတတ္တယ္။
ႏွစ္ေယာက္၊ သံုးေယာက္ အစုအဖြဲ႔နဲ႔ အမႈိက္ပံုကို ဖြေနတဲ့ အခ်ိန္ဆိုရင္ အဲဒီေခြးအႏၲရာယ္ကို ေျခာက္လွန္႔ကာကြယ္ႏုိင္ေပမယ့္ အရြယ္အလြန္ငယ္ေသးတဲ့ ေျခာက္ႏွစ္ ခုနစ္ႏွစ္ကေလးေတြအတြက္ကေတာ့ ေၾကာက္စရာ အလြန္ေကာင္းပါတယ္။ အဲဒီလမ္းေဘး က ေခြးေလေခြးလြင့္ေတြဟာ ပုိင္ရွင္မဲ့ မဟုတ္လား။ အကိုက္ခံရရင္ မလြယ္ဘူး။ ဘယ္သူ႔ကုိ အျပစ္တင္ရမလဲ။ အဲ-အေတြ႔အႀကံဳ လည္းရွိ၊ ဘဝေပးသတၱိေတြလည္း ရွိေနၾကတဲ့ ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္ ဆယ့္သံုးႏွစ္အရြယ္ ကေလးေတြကေတာ့ သူတုိ႔ ကုိယ္သူတို႔ တစ္စံု တစ္ရာ ကာကြယ္ႏုိင္ၾကတာမို႔ ေတာ္ေသးတယ္။
